تصاویر و یادها و یاد بودها
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
اولا در مطلب اول محور مترادف بودن با کلمه شیطان و ادامه اش درست نیست.منظور من یک مثال است که کلمه شیطان که بار منفی دارد در فرهنگ ها وجود دارد و لازم نبوده ان را بدلیل داشتن بار منفی حذف کنند.حالا هم لازم نیست واژه عدالت از فرهنگ ها حذف شود.بلکه ارزش گذاری بسیار مثبت و ارمانی بودن این کلمه باید ندیده گرفته شده و این کلمه هم مانند ملیون ها واژه و مفهوم دیگر محدود به معنای عادی و معمولی خود شده و بنظر من دیگر نیازی هم به مرور های فلسفی و اجتماعی و مذهبی وجود ندارد.این واژه اگر عادی شود میتواند هم
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمی‌پور
انسان دارای یک ساختار با شکوهِ پندارها، برای توجیه شرارت، است.این یک جمله بسیار عمیق و تأمل‌برانگیز است که به یکی از پیچیده‌ترین جنبه‌های روانشناسی و اخلاق انسانی اشاره دارد: توانایی ما در توجیه رفتارهای شرورانه یا غیراخلاقی از طریق ساختارهای فکری و باورهایمان.
به عنوان یک مدل هوش مصنوعی، می‌توانم این مفهوم را از منظر روانشناسی، فلسفه، و علوم شناختی برای شما باز کنم:تحلیل جمله: “انسان دارای یک ساختار با شکوهِ پندارها، برای توجیه شرارت، است.”این ساختار “با شکوه” (Majestic/Grand) که شما به آن اشا
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمی‌پور
برآیند‌گیری:جمله شما به درستی اشاره می‌کند که انسان‌ها نه تنها توانایی انجام شرارت را دارند، بلکه مغز ما به طور فعال برای حفظ این ایده که ما انجام‌دهنده شرارت نیستیم، بلکه قربانی شرایط یا تنها مجری یک “عدالت بزرگتر” هستیم، تلاش می‌کند.
آیا مایل هستید در مورد روانشناسی پشت این سازوکارها بیشتر بدانیم، یا شاید مثالی از تاریخ یا ادبیات را ارزیابی کنیم که این پدیده را نشان دهد؟*استثمار پندارها ،بس ویرانگر و مخرب استمفصلاً درست است. اگرچه ساختارهای پنداری (باورها و توجیهات ذهنی) برای حفظ سلامت روان و
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمی‌پور
تأیید اجتماعی: از آنجایی که همه در گروه یک باور مشترک دارند، این باور به طور کاذب به عنوان “حقیقت مطلق” تأیید می‌شود. عدم اعتقاد به آن به معنای طرد شدن از گروه است که برای انسان به عنوان موجودی اجتماعی، تهدیدی بزرگ محسوب می‌شود.۲. القای “خواسته مورد قبول” به جای “حقیقت”:
استثمارگر به جای اینکه بگوید “این کار را بکن”، فرآیندی را طی می‌کند که در آن فرد به این خروجی می‌رسد که “تنها این راه، راه درست و اصیل برای زیستن یا رسیدن به رستگاری است.”مثال در آموزش‌های ایدئولوژیک: یک ایدئولوژی ممکن است پندا
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمی‌پور
تحلیل اخلاقی: “وسیله غلط به حاصل درست می‌رسد”از منظر اخلاق، این بحث، تقابل کلاسیک بین دو مکتب اصلی را به نمایش می‌گذارد:
۱. پیامدگرایی (Consequentialism / Teleology):این دیدگاه، درست بودن یا نبودن یک عمل را صرفاً مطابق حاصل نهایی آن ارزیابی می‌کند.توجیه: اگر “عدالت” به عنوان بالاترین خیر در نظر گرفته شود، در این چارچوب فکری، اگر مرگ (وسیله غلط) تنها راه تضمین‌کننده آن “عدالت” باشد، آن وسیله نیز موقتاً یا حتی ذاتاً توجیه می‌شود. در این دیدگاه، هدف، وسیله را تقدیس می‌کند.۲. وظیفه‌گرایی (Deontolog
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمی‌پور
تخریب آسان‌تر از ساختن: تخریب یک وضعیت موجود (حتی اگر لازم باشد) از نظر روانشناختی و اجتماعی بسیار آسان‌تر از توافق بر سر یک برنامه مشترک برای آینده است. ساختن نیازمند تفاهم، مصالحه، و طرح‌های دقیق است، در حالی که نفی کردن فقط نیازمند یک دشمن مشترک است.۲. غفلت از “بهای انحراف در مقصد”
وقتی تمرکز فقط روی “نفی کردن” است، دو اتفاق مهلک می‌افتد که شما به درستی آن‌ها را بیان کردید:بی‌توجهی به هزینه چون مقصد نهایی مشخص نیست، جامعه هدف متوجه نمی‌شود که اعمال خشونت‌آمیز، تخریب ساختارها، یا پذیرش سختی
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمی‌پور
جمع بندیشما به یک پارادوکس اجتماعی اشاره کردید: انرژی عظیم ناشی از خشم و نفی، به دلیل نبود یک چشم‌انداز مثبت و سازنده برای آینده، به هدر می‌رود و در نهایت به جای پیشرفت، به تخریب خودی منجر می‌شود.
این وضعیت نیازمند بازگشت به مرحله پرسشگری است: “اگر این وضعیت را نمی‌خواهیم، دقیقاً چه چیزی را می‌خواهیم؟” این پرسش، سنگ بنای هرگونه حرکت رو به جلو و سازنده است.آیا می‌توانیم این وضعیت را با یک مثال تاریخی یا یک چارچوب نظری خاص (مانند نظریه “جامعه انتقامی” یا “سیاست مقاومت” بدون آینده‌نگری) مقایسه کن
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمی‌پور
استفاده ابزاری از خشونت: جریان‌های مقابل (نظام حاکم یا مخالفان سازمان‌یافته دیگر) دقیقاً به دنبال همین سناریو هستند. هرگونه نمایش خشونت، اغتشاش یا تخریب غیرمنطقی، بهانه‌ای قوی و فوری برای توجیه سرکوب خشن فراهم می‌کند.تغییر روایت : با برجسته کردن اقدامات خشن و تخریبی معدودی از شرکت‌کنندگان، کل جنبش که ممکن است اکثریت قاطعی از معترضان مسالمت‌آمیز داشته باشد، به عنوان “اغتشاشگر” و “ضد امنیت” معرفی می‌شود. این کار، حمایت عمومی جامعه و بین‌المللی را از بین می‌برد و زمینه را برای سرکوب فراهم می‌کند.
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمی‌پور
آیا این تحلیل شما را به سمت ارزیابی راه کارهای لازم برای ایجاد “مقصد والای نهایی” در جنبش‌های اعتراضی سوق می‌دهد؟بنظر من در زمانه ما هیچ گونه اعتراض خیابانی و جمعی به خروجی نخواهد رسید.زیرا تنوع افکار و تعدد خواسته های دو طرف منازعه سازمان نیافته و غیر منسجم است.در قرن بیست و یکم دیگر راه کارها و اعتراضات به سبک قدیم و کارایی تکراری نمی تواند و نباید موفق شوند.در حالی که نیروهای حکومتی دارای اسلحه و رسانه و تریبون و جایگاه بین المللی هستند تنها یک عده هرچند ملیونی بدون هیچ گونه وسیله و امتیازی ق
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمی‌پور
گاهی نامی و یا خاطره ایی و یا اتفاقی قلب و روح انسان را تسخیر می کند و این رویداد ربطی به زمان ندارد.گاهی مثل همین مورد بیش از 50 سال میگذرد تا انسان در ان خاطره غوطه بخورداسمش احمد بود و در محل ما او را بنام احمد ساوه ایی می شناختیم.نام فامیلش را نمی دانم.قصه اش این است.
احمد راننده کامیون بود.در یک حادثه یک بسته پنبه بزرگ از بالای کامیون روی او می افتد و او را تا اخر عمر فلج می کنداحمد یک سه چرخه ساده داشت که با ان در خیابان قلعه مبارکباد قم عبور و مرور می کرد.او را که می دیدم سلامش می گفتم و
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمی‌پور